De Wissel
Zijpaden kruisingen en sporen in de muziekgeschiedenis
maandelijks zat 20-22 uur
Een kijkje in de keuken. Komende zaterdagavond op Radio 6, in De Wissel, een virtuele wandeling door de Brabantse stad Tilburg. Een stad die als textiel-industriestad groeide uit een samenklontering van dorpjes. Die halverwege de vorige eeuw flink verarmde – de industrie verdween, de werkloosheid bleef over. Met een centrum dat moest wijken voor grootschalige nieuwbouwprojecten. Een studentenstad ook, met in de jaren ‘70 van de 20e eeuw een opmerkelijk grote aktiebereidheid. En vanaf diezelfde tijd ook de bakermat van heel veel vernieuwende jazz. Vooral toen Niko Langenhuijsen de piano verruilde voor de contrabas, met pianist Willem Kühne begon te spelen in het café om de hoek, en naderhand de groep Vaalbleek oprichtte. Een band die later werd opgevolgd door Caoutchouc. Jazzrecensent Rinus van der Heijden vertelt waar het typisch Tilburgse in schuilt, luister zelf maar:
Tilburg01
16 maart 2010
door: Aad van Nieuwkerk
Maandag 1 maart, Modena, Italië. In het historische opera-huis gaat een internationale groep muzikanten een tribute brengen aan Robert Wyatt (met baard), de legendarische zanger/componist/muzikant die na zijn jaren bij de Soft Machine een indrukwekkende solocarrière opbouwde. Wyatt is misschien veel bekender bij collega-muzikanten dan bij het grote publiek, maar juist daardoor is misschien de invloed die hij op de achtergrond heeft zo groot. Vorig jaar verscheen een fraaie en zeer lovend besproken cd van het franse Orchestre National de Jazz met stukken van
Wyatt, jongstleden september kreeg hij een eredoctoraat aan de Luikse Universiteit, maar voor het tribute van volgende week wordt in een veel verder verleden gedoken. Eén van de muzikanten die meedoet is Richard Sinclair (met cap), die Wyatt al kent sinds zijn schooltijd, en die samen met Wyatt speelde in The Wilde Flowers (waaruit Soft Machine en Caravan voortkwamen) en op Wyatt’s tweede solo-album Rock Bottom. Ik belde Richard Sinclair thuis op om hem te vragen naar het project van volgende week.
interviewrichard
En wie spelen er nog meer mee volgende week…
22 februari 2010
door: Aad van Nieuwkerk
Miles & Juliette. Zaterdag 13 februari uitvoerig in De Wissel. Missen is geen optie meer, want het programma is nu hier beschikbaar als podcast. Meer info over hoe of wat? Check hier. Meteen luisteren? Kan ook:
100213wissel
In 1949 komt de 22-jarige Miles voor het eerst naar de lichtstad. Jazz Festival International. Op een foto zie je hem onderaan de vliegtuigtrap staan, cool een colbertje over zijn schouders. Na de Tweede Wereldoorlog kwamen de ‘Americans’ graag naar Parijs. Ze namen jeans, chewing gum en jazz mee. Ze kregen opwinding, nachtleven en goedkope heroine. maar vooral waardering terug. Op zondag 8 mei 1949 speelt het Tadd Dameron-Miles Davis Quintet. Davis blaast trompet alsof hij in volle vaart over de Boulevard Saint-Germain rijdt, op het laatste moment het stuur omgooiend. Bebop met een brutale grijns of, volgens de recensie: ‘de meest controversiële muziek van dit moment’. In de coulissen staat Juliette Greco….
15 februari 2010
door: Aad van Nieuwkerk
Playlist Wissel za 13 feb
100213wissela
100213wisselb
1.
Titel: Old Europe
Titel-CD: Cuckooland
Artiest: Robert Wyatt
Componist: Alfreda Benge & Robert Wyatt
Lengte: 4’17’’
BUMA: Hannibal Records HNCD1468
13 februari 2010
door: Frank de Munnik
Halte Saint-Germains-des-Prés. De weeïge warmte van de metro, de trap omhoog. Nog vroeg op een winterdag. Een cafe, wat verderop. La Flore. Satre had er een vaste tafel waar hij Le Chemins de la Liberté schreef. Sartre. Sagan. Signoret. De namen alleen al riepen vrijheid op, ze klonken als marginaal, provocerend, anarchistisch. De in zwart geklede jongeren lazen Sartre nauwelijks, maar leefden in kreten, ‘Existentialisme!’ en slogans; ‘Door te engageren zul je de mensheid volledig meeslepen. Onafgebroken zul je jezelf verwezenlijken, door je daden alleen.’
12 februari 2010
door: Frank de Munnik
Zondag 8 mei 1949.
Tadd Dameron-Miles Davis Quintet.
Live. Jazz Festival International, Parijs.
Davis blaast trompet, alsof hij in volle vaart over de Boulevard Saint-Germain rijdt, op het laatste moment het stuur omgooiend. Bebop met een brutale grijs, of zoals de recensie schrijft: ‘de meest controversiele muziek van dit moment.’ In de coulissen staat de muze van Saint-Germain-des-Pres: Juliette Greco.
6 februari 2010
door: Frank de Munnik
De Belgische progrockjazzband The Wrong Object, opgericht in 2002, speelde op de Zappanales van 2004 en 2008, en van het optreden in 2008 is onlangs een CD uitgebracht. The Wrong Object zou je kunnen omschrijven als een band die NU-jazz maakt met invloeden vanuit de psychedelische hoek, uit de Canterbury scene (dus van bands als Soft Machine en Gong), maar ook met hoorbaar invloeden van – natuurlijk – Frank Zappa. The Wrong Object werkte al samen met uitnemende gastmusici als de betreurde Elton Dean, Annie Whitehead, Alex Maguire en Jaap Blonk. Op de CD Live at Zappanale 2008 wordt de band versterkt met saxofonist Stanley Jason Zappa en percussionist Nick Skrowaczewski. Een tijd geleden hebben we in De Wissel al eens een portret uitgezonden van The Wrong Object. Nu als podcast beschikbaar.
3 februari 2010
door: Aad van Nieuwkerk
Boris Vian. Ingenieur, trompettist, schrijver van romans, thrillers, scrabreuze teksten, chansons en filmscripts. Allesdoener en -kunner en bovenal ‘Prins van Saint-Germain-des-Pres’. Vian had een hartziekte en wist dat hij kort zou leven. In een ware wedstrijd met de tijd leefde hij gelijk de door hem herschreven Tien Geboden. Derde gebod: Vervloek de naam van je vader en moeder en leef gevaarlijk.
3 februari 2010
door: Frank de Munnik
Bijna iedereen koestert de herinnering aan dat allereerste singeltje, of die allereerste lp of cd. Maar weet je wat vermoedelijk de allereerste commerciële opname van een jazznummer was? Volgens een hardnekkige legende viert die opname juist nu z’n verjaardag… Op 30 januari 1917 zou door de Original Dixieland Jass Band een opname gemaakt zijn van een song die twaalf dagen daarvoor was gepubliceerd door Will Rossiter in Chicago. Tekst en muziek waren van Shelton Brooks, die zich had laten inspireren door een dansfeest tijdens expositie in San Francisco, twee jaar eerder. De song heet: Darktown Strutters’ Ball. Een echte standard is het geworden, al was het maar omdat het nummer talloze malen is opgenomen. Hoagy Carmichael, Ella Fitzgerald, The Beach Boys, Ray Anthony – met recht een Wissel in de muziekgeschiedenis te noemen, dat plaatje. Jammer alleen dat die datum niet blijkt te kloppen. Hoe het wel gegaan is met de allereerste jazzopname?
29 januari 2010
door: Aad van Nieuwkerk
Een bijzonder project in de Italiaanse stad Modena, en een must voor de liefhebbers van de muziek van Robert Wyatt. Negen muzikanten van naam en faam spelen een eerbetoon aan Wyatt, een van de eigenzinnigste muzikanten van de afgelopen halve eeuw. De drummer en zanger wordt nog altijd aangeduid als “ooit van Soft Machine” maar daarmee wordt geen recht gedaan aan de veertigjarige carrière die hij daarna had met juweeltjes van songs, albums, samenwerkingen met en bijdragen aan honderden albums. Dagmar Krause, Richard Sinclair, Annie Whitehead, Gilad Atzmon, Michel Delville, Alex Maguire, John Edwards, Chris Cutler en Cristiano Calcagnile brengen op 1 maart in het Teatro Communale van Modena een tribute to the music of Robert Wyatt onder de titel Comicoperando (vrij naar de titel van Wyatt’s laatste cd).
27 januari 2010
door: Aad van Nieuwkerk