Robert Wyatt retrospectiefje
Begin oktober verschijnt een nieuwe solo-CD van Robert Wyatt, de zanger en componist die in de afgelopen meer dan dertig jaar op de achtergrond van de “serieuze” popmuziek een uiterst invloedrijke rol heeft gespeeld. Als solo-artiest (hoewel maar zeer zelden op het podium), als zanger of instrumentalist op platen en CD’s van derden en niet in de laatste plaats als inspirator van heel veel muzikanten uit verschillende hoeken van pop en jazz. Vooruitlopend op een voor Nederland exclusief interview op Radio 6 en in de VPRO Gids (gemaakt door Frank de Munnik), en een ruime keuze uit die nieuwe CD Comicopera, een kleine, selectieve keuze uit zijn solo-platen en -CD’s vanaf het begin van de jaren ‘70.
Luister hier naar een extended versie van de uitzending van De Wissel (donderdag 27 september 2007):
Op de CD Dondestan Revisited, een herziene en geremixte heruitgave uit 1998 van de CD Dondestan (1991) vinden we een interview met Wyatt, waaruit hieronder enkele fragmenten, naast delen uit een interview dat Gerard Walhof zo’n tien jaar geleden had met Robert Wyatt.
Wyatt hoorde ooit bij de zogenaamde avant-garde, maar daartoe rekent hij zich nu niet meer, hij hóeft het niet meer te doen, wat hem betreft:
De teksten van Dondestan werden geschreven in Spanje, in de winter, op een plek waar je normaal alleen in de zomervakantie komt. Verlaten, desolaat. Een leeg strand. De bijna Derde Wereld-achtige armoede van het toeristen-resort:
Wyatt6
8. Goeie jazz heeft discipline. Wyatt luistert maar weinig naar free jazz – hij heeft meer met klassiek-achtige jazz, die een duidelijke structuur heeft. Misschien heeft jazz niets met zijn eigen muziek te maken:
Wyatt beschouwt zichzelf ook niet bepaald als een virtuoos. Hij heeft zijn eigen manier van noteren bedacht:
Wyatt viel in 1972 uit een raam, en is sindsdien gebonden aan een rolstoel. Misschien verbaast het hem daardoor zelf ook wel dat hij platen maakt – hij heeft het eigenlijk al druk genoeg met gewoon leven…
Wyatt heeft altijd een duidelijk, en links, politiek standpunt uitgedragen. De jaren ‘60 leverden geen oplossing op voor allerlei maatschappelijke en politieke problemen. Alle zogenaamde revoluties hebben niet kunnen voorkomen dat het westen nog steeds wapens verkoopt aan dictaturen in de Derde Wereld:
Je moet, als artiest, je eigen stem vinden. Je kan niet, of Wyatt kan niet, muziek maken in het “dialect” van een ander:
Over de ongelijke verdeling van macht in de wereld:
Het westen heeft veel leugens vertelt over het verkrijgen van welvaart – vooral aan Oost-Europa. Na de omwentelingen in Oost-Europa waren wij van een concurrent af, en nu heeft Oost-Europa eigenlijk afgedaan:
Componeren is eigenlijk geen creatief proces, eerder een zoekproces. Je pikt de geschiktste stukjes uit de chaos aan geluiden en motiefjes in je hoofd:
Hi-tech dingen zijn aan Wyatt, zegt hij zelf, niet besteed…
Rock Bottom, de eerste soloplaat van Wyatt, had een bevrijdend effect. Hij kwam er achter dat hij dingen met zijn stem kon doen. Dankzij de vrienden die hem geholpen hebben met het maken van die plaat, zoals Hugh Hopper, Ivor Cutler, enzovoort. En tegen de achtergrond van een lang ziekenhuisverblijf.
.
Wyatt is graag in een studio, al is het maar om uit te proberen wat hem lukt:
Teksten – Wyatt is meer en meer de gedichten van zijn vrouw Alfie gaan gebruiken:
Robert Wyatt onderzocht aanvankelijk alle soorten geluiden, klanken, noises die hij maar kon bedenken – dat doet hij nu niet meer. Hij weet nu wel zo ongeveer wat-ie wil.
Het blijft toch een wonder dat je tussen opstaan en aankleden, en uitkleden en weer naar bed gaan, nog tijd hebt om iets te doen…
De Hulloder-site biedt een uitstekende en zeer volledige discografie.
Noisette is een Nederlandse Soft Machine-site.
Strongcomet is een fansite met forum.
De Franse Calyx-site over de Canterbury scene biedt ook Wyatt-info.
MySpace-plek voor Robert Wyatt.
Info over een mooie BBC4 docu over Wyatt.
Eerder in De Wissel: dit portret van Robert Wyatt.
Ook eerder in De Wissel: Henk Weltevreden over Roberts val uit het raam.
Eveneens in De Wissel, omtrent Wyatt in Soft Machine.
En tenslotte deze Wissel-aflevering.
5 reacties
mooie uitzending over Wyatt!Het leven is tekort om ook nog eens al die extensions te gaan beluisteren, want de top100 van de jaren 50 appelleert aan mijn nostalgie…hoewel Andy Williams meer haat oproept.Gelukkig is er ook veel Everly’s,Little Richard,en de Selvera’s.
[...] In de Wissel: een Wyatt-retrospectief. [...]
[...] In de Wissel: een Wyatt-retrospectief. [...]
Blijf deze aflevering afspelen, zo mooi………….
[...] In de Wissel: een Wyatt-retrospectief. [...]