Canterbury invloeden
Eind vorige maand maakte Henk Weltevreden opnamen van concerten door The Wrong Object – ik blogde er al eerder over. De Belgische progrockjazz-band zou eigenlijk een aantal concerten geven met als gastsolist de welhaast legendarische Engelse saxofonist Lol Coxhill, een van de godfathers van wat naderhand de Canterbury Scene genoemd werd. Coxhill moest om gezondheidsredenen echter afzeggen… – het gaat echter alweer wat beter met hem. Een goeie vervanger werd gevonden in de jonge Belgische saxofonist Robin Verheyen. Op zaterdag 27 oktober, in de Singer te Rijkevorsel, speelde bovendien Alex Maguire mee, de Engelse jazzpianist. Henk Weltevreden sprak met Alex Maguire en met Michel Delville, de gitarist van The Wrong Object.
Kunst begint vanuit imitatie, zo luidt de opvatting van Alex Maguire. Hij begon met het imiteren van Oscar Peterson. En dan op een zeker moment in je ontwikkeling krijg je een “eigen stem” – iets wat bij de saxofonisten van de jaren ‘40 en ‘50 meer het geval was dan nu. Maar er komt wel weer meer ruimte voor het individu, voor individuele vormen.
Michel Delville was altijd een groot fan van de Canterbury Scene. Soft Machine, Daevid Allen. Maar ook space rock, als genre, aan het eind van de jaren ‘60, begin van de jaren ‘70, is van invloed geweest op Delville. Dat merkwaardige mengsel van populair en avant-garde, zoals de band CAN, of Hawkwind. Frank Zappa. Sun Ra. Gong. Delville houdt altijd van musici die je duidelijk herkent, die zo eigen en individueel zijn dat je ze niet kan verwarren met een ander: Robert Wyatt, Elton Dean, Lol Coxhill.
Er is zóveel invloed dat je op een zeker moment ook àf wil van al die dingen die er al zijn. Misschien heeft dat in Engeland, maar ook elders, de volstrekt vrije improvisatie uitgelokt, meent Maguire:
Alex Maguire over vrije improvisatie
The Wrong Object maakte onder meer een CD met een van de opmerkelijkste improvisatoren uit Engeland, saxofonist Elton Dean. Die CD heet The Unbelievable Truth. Elton Dean is in februari 2006 overleden. Luister hoe Michel Delville het titelstuk van de CD introduceert:
Alex Maguire was een groot fan van Hatfield and the North. In 2002 had hij het geluk om met alle leden van Hatfield te werken, tijdens een festival. Pip Pyle en Elton Dean – beiden zijn in de afgelopen twee jaar overleden – het is moeilijk, aldus Maguire, om naar opnamen te luisteren waarin zij meespeelden.
Alex Maguire on Hatfield and the North
2 reacties
Zit er een bitrate fout in laatste fragment van Alex Maguire?
Inderdaad, er zit een bitratefout in… wordt gauw gecorrigeerd!