Zijpaden kruisingen en sporen in de muziekgeschiedenis
maandelijks zat 20-22 uur
De Wissel van 30 oktober 2009 bevat minstens twee stukken waarvan muziekpuristen misschien met goed recht zouden zeggen: hé, da’s nep. De opname van de zogenaamde Magupa-stam uit Nieuw Guinea (waarvan in geen enkele atlas iets te vinden is) in het nummer Absolutely Curtains – tja, wie weet is het inderdaad niet “authentiek”. En aan het slot van de uitzending, een fragment van de lp Eskimo van de immer raadselachtige Amerikaanse groep The Residents… ook al zo’n vreemd verschijnsel. Natuurlijk is het geen authentieke Inuït-muziek die je daar hoort, en de verhalen over het eten van rauwe vis in de studio zijn ook uit de duim gezogen.
(meer…)
tags: cross over
To Jon, heet een prachtig nummer van Eric Vloeimans, op zijn eerste Gatecrash-cd van twee jaar geleden, waar Vloeimans de mogelijkheden van electronische manipulatie van zijn gouden trompetklank prachtig gebruikt. Wie die Jon is, daar heeft Vloeimans nooit een geheim van gemaakt: Jon Hassell, trompettist. En niet zo maar een trompettist. Jon Hassell kan goed een van de belangrijkste “onbekende” invloeden zijn van de afgelopen twintig, dertig jaar, in elk geval binnen de wereld van musici around the globe. Met zijn vriend en mede-instigator van ingrijpende muzikale vernieuwingen Brian Eno muntte hij in de jaren ‘70 de zogenaamde Fourth World Music: een crossover van stijlen uit alle delen van de wereld, zo ingrijpend geïntegreerd tot een volstrekt nieuwe, unieke eigen stijl, dat je eigenlijk niet eens meer kunt spreken van een crossover tussen verschillende muzikale stijlen of culturele roots. Hassell is als het ware zelf een muzikale stijl geworden, een steeds bewegend en zich ontwikkelend icoon…
(meer…)
tags: cross over
Zeg, nou zat er toch nog een klein typevaudje in de gidstekst voor De Wissel van 30 oktober: daar gaat het over een Top Tien van bizarre, prachtige, succesvolle en wanhopige pogingen tot crossover, maar wat er natuurlijk eigenlijk had moeten staan was “een Top Tig”. Of nog beter: “een interactieve Top Tig”. Want tien pogingen – kom op zeg, daar winnen we de oorlog niet mee. Er is natuurlijk veel méér goeds. Meer dan een stuk of tien passen er niet in een uurtje radio, maar wat er langs komt in de komende tijd, daar gaan we hier op de website aandacht aan besteden. En dat pakken we interactief aan. Zet je tips er maar bij als je zin hebt, hier op de site, of via de mail. Alle suggesties welkom, en van wat geschikt is maken we een podcast.
(meer…)
tags: cross over, pop
Begin jaren ‘80. Ik zit op de AKI (kunstacademie) in Enschede. Schilderen alsof je leven ervan afhangt, veel bier, grote bek en nog meer schilderen. Uit Duitsland waait het Wilde Schilderen over – doeken vol schreeuwerige verf. Dahn en Dokoupil. Uit Italie de lyriek van Cucchi, De Maria en Chia. Ook de muziek is van levensbelang. Uit Engeland de gestileerde doem rond Factory Records, uit Duitsland de Neue Deutsche Welle. Natuurlijk maken ‘wij’ ook muziek. De tijd van het tijdschrift Vinyl – avantgardepop, inclusief de onvermijdelijke ritmebox. Een bandje ontstaat, Planung, met Herbert Capelle en Anne Bruggenkamp. In 1982 staan we in het voorprogramma van Palais Schaumburg.
(meer…)
Zaterdagavond 17 oktober was in het radioprogramma De Zaterdag Van 6 een impressie te horen van een bijzondere gebeurtenis in de vroeger door industrie geteisterde, maar tegenwoordig historisch pittoreske stad Luik in België, vorige maand. Een zevental componisten en musici kregen een eredoctoraat voor hun verdiensten voor de ontwikkeling van de muziek in de tweede helft van de twintigste eeuw: Arvo Pärt, Robert Wyatt, Anthony Braxton, Archie Shepp, Frederic Rzewski, Dick Annegarn en Henri Pousseur. Een eerbetoon vanwege hun eigenzinnige en vernieuwingsgezinde muziek, hun intellectuele en artistieke integriteit en hun onafhankelijkheid van de muziekindustrie en modieuze stromingen. Het werd een indrukwekkend academisch feest, met veel ceremonieel, maar ook met boeiende discussie èn een mooi concert in de Salle Philharmonique van Luik.
(meer…)
tags: classical, jazz, pop
Vijftig jaar na dato nog steeds onderweg… In 1957 publiceerde de jonge veelbelovende auteur Jack Kerouac zijn tweede boek, On The Road. Een duizelingwekkende getuigenis van het leven ‘on the road’ in het na-oorlogse Amerika waar een jonge generatie zich uit het keurslijf van kleinburgerlijkheid probeert te wrikken. Ten tijde van publicatie zwaar gecensureerd en voorzien van gefingeerde namen is het boek vijftig jaar na dato eindelijk in een ongekuiste versie verschenen van deze Bijbel voor de Beat Generation. Naast alle sex, drugs en jazz nu dus ook de werkelijke namen. Naast hoofdrolspeler Jack Kerouac zijn in dit programma ook de stemmen te horen van onder andere Allen Ginsberg en Neal Cassidy.
(meer…)
tags: pop
Onvoorstelbaar. 21 Jaar jong en dan een plaat maken als Eli And The Thirteenth Confession. Laura Nyro in 1968. Een LP tjokvol goede muziek in oorstrelende arrangementen. Al haar invloeden vielen op de juiste plaats: soul, gospel, Brill Building, Gershwin, pop… Daarnaast had ze drie songs in de Amerikaanse Top 10, wel gezongen door anderen, oa Stoned Soul Pinic door The Fifth Dimension. Laura Nyro werd de lieveling van de critici en de studenten; Eli was veelgedraaid op de Amerikaanse Universiteiten, eind jaren zestig. Met de albums New York Tendaberry en Christmas And The Beads Of Sweet voltooide ze de New York Trilogy. Drie albums die haar liefde voor New York laten horen.
(meer…)
Dyddiau Du is Welsh voor Donkere Dagen – mooi dat het in zo’n ondoorgrondelijke taal ook een alliteratie bevat, twee van die doffe d’s die aan de uitdrukking een extra bijna muzikaal cachet lijken te geven. Het is de titel van de audiovisuele installatie van de in Wales geboren John Cale, voor de biennale van Venetië, en nog te ondergaan tot 22 november. Dyddiau Du is een installatie waarin poëzie, zang, en visuele elementen zijn versmolten: Cale achter de piano, Cale op verschillende historische plaatsen in zijn geboortestreek, de zonsopgang vanuit zijn oude huis en angstaanjagende beelden van Cale als gemartelde die “water boarding” ondergaat terwijl een koor de Welshe en Engelse volksliederen zingt. (meer…)
tags: experimental, pop
De Wissel van 30 oktober 2009 bevat minstens twee stukken waarvan muziekpuristen misschien met goed recht zouden zeggen: hé, da’s nep. De opname van de zogenaamde Magupa-stam uit Nieuw Guinea (waarvan in geen enkele atlas iets te vinden is) in het nummer Absolutely Curtains – tja, wie weet is het inderdaad niet “authentiek”. En aan het slot van de uitzending, een fragment van de lp Eskimo van de immer raadselachtige Amerikaanse groep The Residents… ook al zo’n vreemd verschijnsel. Natuurlijk is het geen authentieke Inuït-muziek die je daar hoort, en de verhalen over het eten van rauwe vis in de studio zijn ook uit de duim gezogen.
