Seventies
“Persoonlijk vind ik het echt heel erg dat de jaren ‘70 voorbij zijn…”, zei toetsenist Stormvogel (bouwjaar 1967) onlangs in een interview dat ik had met de leden van de band PitchWhiteStorm. En het ging hem natuurlijk niet om de jaartallen. Het ging hem om de mentaliteit en, zo bleek al snel, om de muziek uit de seventies. Alle reden om Stormvogel en de andere leden van PitchWhiteStorm te vragen naar hun favoriete jaren ‘70 platen. Jeroen Pek (fluiten), Mark Thur (laptop), David de Marez Oyens (bas) en Onno Witte (drums) zaten ten huize van Jeroen om de dis toen we dit gesprek hadden. Twee huis-, tuin- en keukencameraatjes legden het gesprek vast. Kijk hieronder naar wat voor PitchWhiteStorm de mooiste, belangrijkste, invloedrijkste platen zijn uit de seventies.
Donderdagavond 21 januari in VPROJazzLive (tussen 22.00 en 24.00 op Radio 6) een compilatie van opnamen van PitchWhiteStorm. Onder de naam Pitch White Storm Exchange werd een serie concerten gegeven in onder meer Utrecht en Amsterdam met twee fenomenale gasten: violist Oene van Geel en stemkunstenares Kristina Fuchs. Op het SJU Jazzpodium werd bovendien de tweede cd van PWS officieel ten doop gehouden.
[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/wqh3_9P7m34" width="425" height="350" wmode="transparent" /]
Na een eerste CD (The View & the Tales, 2007) met thematische, beeldende electrojazz waarin je subtiel de invloeden van de belangrijkste symfo- en jazzrock-bands uit de jaren ‘70 hoort weerklinken, besloot PWS het voor hun tweede CD èn voor het project PitchWhiteStorm Exchange over een heel andere boeg te gooien. Jeroen 
Pek en Stormvogel namen een eerste geluidslaag op met fluiten, toetsen en toevallig aanwezige voorwerpen, en die geluidslaag werd bewerkt door geluidskunstenaar Mark Thur, een specialist op het gebied van electronika en het gebruik van de computer als muziekinstrument. Daarna volgden een tweede en derde geluidslaag, ingespeeld door David de Marez Oyens en door Onno Witte. Tenslotte werd als vierde laag aan violist Oene van Geel gevraagd een bijdrage te leveren, en dat maakte het project af als de spreekwoordelijke toef slagroom op de taart. De vier lagen van Four Layers of Abstraction vormen een bijna abstracte, vrije muziek, waarin niet alleen muziekinstrumenten maar ook alledaagse gebruiksvoorwerpen èn de laptop de klankbronnen vormen. En waarin soundscape-achtige texturen soms worden verdrongen door vervreemdende riffs en grooves.
De uitzending van donderdag 21 januari 2010 is trouwens ook hier te horen:
deel 1: 100121vprojzzlva
deel 2: 100121vprojzzlvb
