Miles & Juliette
Zondag 8 mei 1949.
Tadd Dameron-Miles Davis Quintet.
Live. Jazz Festival International, Parijs.
Davis blaast trompet, alsof hij in volle vaart over de Boulevard Saint-Germain rijdt, op het laatste moment het stuur omgooiend. Bebop met een brutale grijs, of zoals de recensie schrijft: ‘de meest controversiele muziek van dit moment.’ In de coulissen staat de muze van Saint-Germain-des-Pres: Juliette Greco.
De volgende dag bezoekt ze de repetitie. Miles Davis: ‘Ze zat daar alleen maar zo prachtig – het lange zwarte haar, het prachtige 
gezicht, klein, stijlvol, zo verschillend van iedere vrouw die ik ooit had ontmoet. Ik vroeg aan iemand wie zij was. Hij zei: ‘Wat moet je van haar?’ Ik wil haar spreken. ‘Zij is een van de existentialisten!’ Dat zal mij 
worst wezen. Toen ik dan uiteindelijk met haar praatte, zei ze dat ze niet van mannen hield, maar dat ze mij aardig vond.’ Ze werden verliefd. ‘Muziek was mijn hele leven geweest, totdat ik Juliette ontmoette en zij me leerde wat het betekende om iets anders dan muziek lief te hebben.’
Uit de Tien Geboden volgens Boris Vian, Prins van Saint-Germain-des-Pres: Derde Gebod. Vervloek de naam van je vader en moeder en leef gevaarlijk.
De Wissel. Zaterdag 13 februari 2010. 20.02-22.00 Miles et Juliette
3 reacties
laat ik nou toevallig de lp van dat concert hebben,uitgekomen in 1977 op CBS,met james moody en klook op drs. miles geweldig in de weer,geinspireerd door la greco . de lp bevat mooie actiefotoos van het concert. wish I’d been there that night.
mooie plaatjes,
mooie mensen,
mooie muziek.
Hi Frank,
Zeer mooi dat je zo’n special maakt… Echt iets voor de fijnproevers! Van wie zijn die toffe foto’s? Vooral die van Juliette is klasse! Het concert is nu ook compleet verschenen op cd met twee bonustracks, die nog niet eerder zijn gereleased: Lover Man en The Squirrel. (zie Miles box ‘Complete Columbia Album Collection).