Zijpaden kruisingen en sporen in de muziekgeschiedenis
maandelijks zat 20-22 uur
Het tweede deel van een serie gesprekken over de muziek van de legendarische Franse band Magma – eind jaren ‘60 ontstaan op initiatief van slagwerker Christian Vander, en na al die jaren nog altijd actief. Eerder dit jaar speelde Magma op de Music Meeting in Nijmegen, en momenteel is de de band op tournee door de Verenigde Staten en Japan. Magma-kenner Stormvogel vertelde ons al eerder over Magma, over de eerste periode, het ontstaan, de invloeden die bepalend zijn geweest voor de sound, en over de bijzonderheden van de eigen taal en mythologie die door Magma – en dan vooral door captain Christian Vander – in het leven is geroepen.
In dit tweede gesprek, uiteraard zeer ruimschoots gelardeerd met stukken muziek van Magma – hebben we het over de vermoedelijke ambitie van Vander om zijn werk te zien als één groot, samenhangend oeuvre. Alles wat Vander componeert vloeit voort uit een visioen dat hij begin jaren ‘70 gehad heeft, en waaraan hij sindsdien stapsgewijs werkt. Composities die nog pas onlangs voor het eerst op een album verschenen vinden we soms al in repetitie-opnamen uit de vroege jaren ‘70 terug. Van die meerjarenplanning horen we in deze podcast meerdere treffende voorbeelden. Aan het slot van de bijna twee uur Magma hoor je een werk dat – zeldzaam in het oeuvre van Magma – niet door Christian Vander werd geschreven maar door de toenmalige bassist, Jannick Top; De Futura heet dat nummer. Met die compositie werd de muziek van Magma donkerder, somberder, helser. Hoe dat verder ging komt ter sprake in een volgend deel van deze Magma-serie in De Wissel.
Stormvogel in gesprek met Aad van Nieuwkerk.
Meer info over titels, album-info en dergelijke, volgt spoedig!
tags: Magma
Legendarische band uit Frankrijk, opgericht in 1968 door slagwerker, zanger, visionair en taalvernieuwer Christian Vander, zoon van een jazzpianist en een Grande Dame du Jazz – John Coltrane en Chet Baker waren er kind aan huis. Magma behoort tot de groepen die in het begin van de jaren ‘70 met een energierijke mix van jazz-, rock- en psychedelische elementen de popwereld op zijn kop zetten. Muziek die veel verder ging dan zo maar liedjes, maar die ook ontworsteld was aan het keurslijf van keurig luisteren en die tegelijk veel bruter, fysieker, zweteriger was dan de intellectuele avant-garde tot dan toe. Magma-kenner Stormvogel vertelt over de eerste jaren van de band, over de invloeden vanuit jazz en klassiek, en over de drijfveren van de bedenker van de planeet Kobaïa, waar Kobaïaans wordt gesproken en waar de hele dag uit alle speakers Magma klinkt… NB: dat de invloed van Magma niet aan het eigen werk van Stormvogel is voorbijgegaan, kun je met eigen oren checken op deze blogpostings en opnamen van bands waarin hij speelt.
Magma intro & muziekkeuze: Stormvogel
Hieronder nog een paar leuke joetjoepjes…
(meer…)
tags: Magma
Deze maand is het veertig jaar geleden: het Holland Pop Festival in het Kralingse Bos in Rotterdam. Met een line-up om van te watertanden (van Pink Floyd via Soft Machine en Country Joe & the Fish tot Canned Heat, It’s A Beautiful Day, Supersister, Ekseption, CCC Inc., Q65, Fotheringay, Caravan, Mungo Jerry, en nog zo wat van die namen die nog steeds nagalmen in het collectief onderbewuste van muziekminnend Nederland). Ik bezocht de plek des festivals met twee heren die toendertijd, 17 en 19 jaar oud, als bezoekers aanwezig waren: Henk Weltevreden (auteur) en Wim Kerkhof (muzikant, van The Amazing Stroopwafels). Over het ontstaan van het festival schreef ik van de week al op dit blog – en als je daar meer over wilt weten is het de moeite om zondagavond naar 
Radio 1 te luisteren (er is een preview te vinden op deze site, en anders is het programma natuurlijk via de Holland Doc-website terug te horen.
Behalve Henk en Wim sprak ik ook nog kort met Richard Sinclair, toendertijd een van de optredende artiesten (van Caravan).
Hieronder de playlist en nog een paar video’s.
De film Stamping Ground – die gemaakt zou worden door George Sluizer, ongelukkigerwijs dankzij ruzie tussen de producenten van het project afgehaald, anders was het zeker een andere film geworden – is in delen opgeknipt op YouTube te zien (maar niet embeddable, dus om te kijken moet je effe klikken).
En nu meteen luisteren kan natuurlijk ook: De Wissel van 5 juni 2010
Speellijst: (meer…)
tags: Festival, hippies
“I set up situations that involve abandoning control and finding out what happens.” – aldus Brian Eno in een interview in The Guardian, ter gelegenheid van Eno’s rol als artistiek directeur van het Brighton festival in 2010. Eno wil uit de tegenstelling “control” tegenover “surrender” kiezen voor het laatste: laat gebeuren wat er gebeurt, en probeer niet volledig controle te hebben over de wereld. En daarmee wil hij laten zien wat muziek die níet volledig gecontroleerd wordt juist zo bijzonder maakt. Generative music, en breder: generative art. Muziek, kunst die zichzelf “maakt”. Waar je als maker (of toeschouwer) geen of maar weinig controle over hebt. Die generative music is tegenwoordig eenvoudig uit je iPhone te toveren (zie deze blogbijdrage), en we hebben er gebruik van gemaakt om de verschillende nummers van Another Green World mee aan elkaar te wandelen. In bonte afwisseling trouwens met de remixes die Narrominded uitbracht, vorig jaar, door artiesten als Rude 66 of Puin + Hoop. En dat alles in De Wissel van komende zaterdag 1 mei 2010. Hier natuurlijk ook gewoon te horen:
De Wissel 1 mei 2010
Another Green World wordt – terecht – gezien als dé overgangsplaat van Eno als popartiest naar Eno als… tja, als wat eigenlijk? Anti-pop-held? Geluidskunstenaar annex producer? Het lijkt wel of elke omschrijving de man te kort doet…
(meer…)
tags: Brian Eno
Deel 3 van een driedelige podcast rond de groep Caravan. Begin januari publiceerden we hier een driedelig portret Caravan, maar omdat de podcasts niet worden gelezen in drie afzonderlijke delen maken we nu alsnog een deel 2 en deel 3 aan. Deel 1 is nog altijd <klik> hier te vinden. Deel 2 vind je <klik> hier. Progressieve popmuziek, geboren uit een splitsing van de Canterbury-band The Wilde Flowers, waaruit in 1968 Caravan en Soft Machine voortkwamen. Een tijd geleden had ik de eer en het grote genoegen met drie echte Caravan-fans een gesprek te hebben. Echte Caravan-fans van het (bijna) eerste uur. Een gesprek over de band, over bijna veertig jaar muziekgeschiedenis, over de wisselingen in de line up, over het orgel en de altviool als instrumenten in de popmuziek, over inzet van de fanclubs om Caravan weer op het concertpodium te krijgen, en over hoe het beste album per definitie… het volgende album is.
Jasper Smit, Caravan-liefhebber vanaf de allereerste LP (Caravan, uit 1968), en oprichter van de Nederlandse Caravan-fanclub CoCaCamp (Continental Caravan Campaign). Egbert Lantinga, fan vanaf de tweede LP (If I could do it all over again, I’d do it all over you, 1970). En Louis Beckers, fan vanaf het derde album (In the land of grey and pink, 1971).
Heel veel info over Caravan is te vinden op de websites van de Nederlandse (klik) en de Engelse (klik) fanclubs.
Een paar jaar geleden speelde Caravan nog op een groot festival in Nederland. Kroon op het werk van de Nederlandse fanclub. En bijzonder veel info is natuurlijk ook te vinden op de onvolprezen Calyx-website.
Deze driedelige podcast is gebaseerd op een Radio 6-uitzendingen van zaterdag 1 maart 2008 en De Wissel van 2 november 2007.
Deel 3: carpod3
Deel 2 van een driedelige podcast rond de groep Caravan. Begin januari publiceerden we hier een driedelig portret Caravan, maar omdat de podcasts niet worden gelezen in drie afzonderlijke delen maken we nu alsnog een deel 2 en deel 3 aan. Deel 1 is nog altijd <klik> hier te vinden. Deel 3 vind je <klik> hier. Progressieve popmuziek, geboren uit een splitsing van de Canterbury-band The Wilde Flowers, waaruit in 1968 Caravan en Soft Machine voortkwamen. Een tijd geleden had ik de eer en het grote genoegen met drie echte Caravan-fans een gesprek te hebben. Echte Caravan-fans van het (bijna) eerste uur. Een gesprek over de band, over bijna veertig jaar muziekgeschiedenis, over de wisselingen in de line up, over het orgel en de altviool als instrumenten in de popmuziek, over inzet van de fanclubs om Caravan weer op het concertpodium te krijgen, en over hoe het beste album per definitie… het volgende album is. (meer…)
Een kijkje in de keuken. Komende zaterdagavond op Radio 6, in De Wissel, een virtuele wandeling door de Brabantse stad Tilburg. Een stad die als textiel-industriestad groeide uit een samenklontering van dorpjes. Die halverwege de vorige eeuw flink verarmde – de industrie verdween, de werkloosheid bleef over. Met een centrum dat moest wijken voor grootschalige nieuwbouwprojecten. Een studentenstad ook, met in de jaren ‘70 van de 20e eeuw een opmerkelijk grote aktiebereidheid. En vanaf diezelfde tijd ook de bakermat van heel veel vernieuwende jazz. Vooral toen Niko Langenhuijsen de piano verruilde voor de contrabas, met pianist Willem Kühne begon te spelen in het café om de hoek, en naderhand de groep Vaalbleek oprichtte. Een band die later werd opgevolgd door Caoutchouc. Jazzrecensent Rinus van der Heijden vertelt waar het typisch Tilburgse in schuilt, luister zelf maar:
Tilburg01
(meer…)
tags: jazz
Een bijzonder project in de Italiaanse stad Modena, en een must voor de liefhebbers van de muziek van Robert Wyatt. Negen muzikanten van naam en faam spelen een eerbetoon aan Wyatt, een van de eigenzinnigste muzikanten van de afgelopen halve eeuw. De drummer en zanger wordt nog altijd aangeduid als “ooit van Soft Machine” maar daarmee wordt geen recht gedaan aan de veertigjarige carrière die hij daarna had met juweeltjes van songs, albums, samenwerkingen met en bijdragen aan honderden albums. Dagmar Krause, Richard Sinclair, Annie Whitehead, Gilad Atzmon, Michel Delville, Alex Maguire, John Edwards, Chris Cutler en Cristiano Calcagnile brengen op 1 maart in het Teatro Communale van Modena een tribute to the music of Robert Wyatt onder de titel Comicoperando (vrij naar de titel van Wyatt’s laatste cd).
(meer…)
tags: jazz, pop, progrock
“Persoonlijk vind ik het echt heel erg dat de jaren ‘70 voorbij zijn…”, zei toetsenist Stormvogel (bouwjaar 1967) onlangs in een interview dat ik had met de leden van de band PitchWhiteStorm. En het ging hem natuurlijk niet om de jaartallen. Het ging hem om de mentaliteit en, zo bleek al snel, om de muziek uit de seventies. Alle reden om Stormvogel en de andere leden van PitchWhiteStorm te vragen naar hun favoriete jaren ‘70 platen. Jeroen Pek (fluiten), Mark Thur (laptop), David de Marez Oyens (bas) en Onno Witte (drums) zaten ten huize van Jeroen om de dis toen we dit gesprek hadden. Twee huis-, tuin- en keukencameraatjes legden het gesprek vast. Kijk hieronder naar wat voor PitchWhiteStorm de mooiste, belangrijkste, invloedrijkste platen zijn uit de seventies.
(meer…)
tags: jazz, jazzrock, pop
Onder de naam Dubbelplus-concerten organiseert Trytone deze maand voor de tweede keer een reeks concerten met twee bands die eerst allebei een eigen set spelen, en daarna in wisselende combinaties sámen optreden. Vanaf 21 januari zijn het het Nederlandse Spinifex Orchestra en het uit Frankrijk afkomstige Umlaut Double Trio die het podium delen. De band van onder meer trompettist Gijs Levelt en rietblazer Tobias Klein (hieronder te zien in een interview) heet voor de gelegenheid Spinifex Tuba Band omdat de basgitaar en de gitaar vervangen zijn door twee tuba’s. Dat wordt denk ik geen muziek voor doetjes, de mix met het kwintet van drummer Emmanuel Scarpa. De ingrediënten die hier door elkaar geroerd worden staan garant voor een ruig avondje, al verwachten we daarin ook de nodige gevoelige momenten…
(meer…)
tags: cross over, jazz, pop
