De Wissel
Zijpaden kruisingen en sporen in de muziekgeschiedenis
maandelijks zat 20-22 uur
Maandag 1 maart, Modena, Italië. In het historische opera-huis gaat een internationale groep muzikanten een tribute brengen aan Robert Wyatt (met baard), de legendarische zanger/componist/muzikant die na zijn jaren bij de Soft Machine een indrukwekkende solocarrière opbouwde. Wyatt is misschien veel bekender bij collega-muzikanten dan bij het grote publiek, maar juist daardoor is misschien de invloed die hij op de achtergrond heeft zo groot. Vorig jaar verscheen een fraaie en zeer lovend besproken cd van het franse Orchestre National de Jazz met stukken van
Wyatt, jongstleden september kreeg hij een eredoctoraat aan de Luikse Universiteit, maar voor het tribute van volgende week wordt in een veel verder verleden gedoken. Eén van de muzikanten die meedoet is Richard Sinclair (met cap), die Wyatt al kent sinds zijn schooltijd, en die samen met Wyatt speelde in The Wilde Flowers (waaruit Soft Machine en Caravan voortkwamen) en op Wyatt’s tweede solo-album Rock Bottom. Ik belde Richard Sinclair thuis op om hem te vragen naar het project van volgende week.
interviewrichard
En wie spelen er nog meer mee volgende week… (meer…)
tags: jazzrock, pop
De Belgische progrockjazzband The Wrong Object, opgericht in 2002, speelde op de Zappanales van 2004 en 2008, en van het optreden in 2008 is onlangs een CD uitgebracht. The Wrong Object zou je kunnen omschrijven als een band die NU-jazz maakt met invloeden vanuit de psychedelische hoek, uit de Canterbury scene (dus van bands als Soft Machine en Gong), maar ook met hoorbaar invloeden van – natuurlijk – Frank Zappa. The Wrong Object werkte al samen met uitnemende gastmusici als de betreurde Elton Dean, Annie Whitehead, Alex Maguire en Jaap Blonk. Op de CD Live at Zappanale 2008 wordt de band versterkt met saxofonist Stanley Jason Zappa en percussionist Nick Skrowaczewski. Een tijd geleden hebben we in De Wissel al eens een portret uitgezonden van The Wrong Object. Nu als podcast beschikbaar.
(meer…)
tags: jazzrock
Bijna iedereen koestert de herinnering aan dat allereerste singeltje, of die allereerste lp of cd. Maar weet je wat vermoedelijk de allereerste commerciële opname van een jazznummer was? Volgens een hardnekkige legende viert die opname juist nu z’n verjaardag… Op 30 januari 1917 zou door de Original Dixieland Jass Band een opname gemaakt zijn van een song die twaalf dagen daarvoor was gepubliceerd door Will Rossiter in Chicago. Tekst en muziek waren van Shelton Brooks, die zich had laten inspireren door een dansfeest tijdens expositie in San Francisco, twee jaar eerder. De song heet: Darktown Strutters’ Ball. Een echte standard is het geworden, al was het maar omdat het nummer talloze malen is opgenomen. Hoagy Carmichael, Ella Fitzgerald, The Beach Boys, Ray Anthony – met recht een Wissel in de muziekgeschiedenis te noemen, dat plaatje. Jammer alleen dat die datum niet blijkt te kloppen. Hoe het wel gegaan is met de allereerste jazzopname?
(meer…)
tags: jazz
Niet te onderschatten, de invloed van Don Van Vliet, beter bekend als Captain Beefheart, op een belangrijk deel van de muziek van na 1980 – opmerkelijk genoeg dus ná de periode waarin de Amerikaanse zanger/componist/bandleider zelf platen maakte met zijn bands. Bands, want het waren wisselende samenstellingen, de verschillende manifestaties van Captain Beefheart’s Magic Band, dictatoriaal geleid door de raadselachtige kapitein. Niet in de laatste plaats ook bekend door zijn incidentele samenwerking met jeugdvriend Frank Zappa, op diens Bongo Fury en Hot Rats. De eerste platen van Captain Beefheart zelf kun je nog aardig rangschikken onder de noemer bluesrock met een vreemde twist, maar vanaf Trout Mask Replica (1969) en Lick My Decals Off, Baby (1970) is het werk met evenveel recht te beschouwen als free jazz, avant-garde, pre-post-punk of in één begrip: hors catégorie. Uniek, bizar, en zoals John Peel eens zei: “If there has ever been such a thing as a genius in the history of popular music, it’s Beefheart…”
(meer…)
tags: avant-garde, pop
De kortste dag van het jaar is ingesneeuwd en de verwachting is dat er vanmiddag in elk geval in het zuiden nog meer sneeuw komt. Mooi moment voor een potje midwinterhoornblazen? Dacht het niet. Veel te koud! Genoeg kerstmuziek op de radio, of anders heb je – ijsvrij – wel een uurtje tijd voor een potje YouTube-dwalen. In the bleak midwinter is een fijn toepasselijk liedje voor vandaag. Tekst uit 1872 van Christina Rossetti, dochter van een Italiaans politicus in ballingschap die Italiaas doceerde aan King’s College in Londen. Het gedicht is door verschillende toondichters op muziek gezet, maar de bekendste versie (uit 1906) is die van de Engelse componist Gustav Holst. Niet wanhopen als het lijkt of er alleen mierzoete arrangementen voor kerstboomkoren voor lijken te bestaan! Bert Jansch nam de song op en hij wist er een onopgesmukt, ontroerend karakter aan te geven. Kijk maar (en luister, bedoel ik…):
(meer…)
tags: folk, jazz
Blip-fm. Ooit van gehoord? Je moet het voor de aardigheid eens bekijken. Net als Mixcloud. En als je toch bezig bent: Last.fm. Allemaal aardige manieren om via het Internet op een creatieve, inventieve, interactieve manier je muzikale horizon te verbreden en leuke nieuwe bands te ontdekken. Voorheen had je ook Pandora.com maar daar kan je nu alleen nog naar luisteren als je in de VS woont, blijkt uit een “deeply, deeply sorry” notificatie als je de site opzoekt. Een jaar of twee geleden maakte ik al eens een Wissel over Last.fm en de aardige manier waarop je – toen nog gratis, inmiddels is het een betaalde dienst geworden – daar naar muziek kunt luisteren. wisselhh-091209
(meer…)
tags: experimental, jazz, pop
Veertig jaar geleden, op 6 december 1969, kwam het hippietijdperk tot een einde. Het drama van Altamont, waar de muziek overschaduwd werd door geweld, wordt gezien als het deficit van de sixties.
Na het succes van het Woodstock-festival in augustus 1969 werd aan de andere kant van de Verenigde Staten, in San Francisco, het plan opgevat om ook daar een groot, en in dit geval gratis, festival te organiseren. Eerste opzet was om de optredens te laten plaatsvinden in het Golden Gate Park, met acts als The Grateful Dead en Jefferson Airplane. Aanvankelijk werd er gerekend op zo’n 20.000 bezoekers, maar toen Mick Jagger zich had laten ontvallen dat de Rolling Stones als verrassingsact zouden optreden moest dat aantal worden bijgesteld. Uiteindelijk werden het zo’n 300.000 bezoekers. (meer…)
tags: pop