De Wissel

Magma: glow in the dark

Aad van Nieuwkerk — Thu, 19 Aug 2010 21:47:32 +0000

Het tweede deel van een serie gesprekken over de muziek van de legendarische Franse band Magma – eind jaren ‘60 ontstaan op initiatief van slagwerker Christian Vander, en na al die jaren nog altijd actief. Eerder dit jaar speelde Magma op de Music Meeting in Nijmegen, en momenteel is de de band op tournee door de Verenigde Staten en Japan. Magma-kenner Stormvogel vertelde ons al eerder over Magma, over de eerste periode, het ontstaan, de invloeden die bepalend zijn geweest voor de sound, en over de bijzonderheden van de eigen taal en mythologie die door Magma – en dan vooral door captain Christian Vander – in het leven is geroepen.

In dit tweede gesprek, uiteraard zeer ruimschoots gelardeerd met stukken muziek van Magma – hebben we het over de vermoedelijke ambitie van Vander om zijn werk te zien als één groot, samenhangend oeuvre. Alles wat Vander componeert vloeit voort uit een visioen dat hij begin jaren ‘70 gehad heeft, en waaraan hij sindsdien stapsgewijs werkt. Composities die nog pas onlangs voor het eerst op een album verschenen vinden we soms al in repetitie-opnamen uit de vroege jaren ‘70 terug. Van die meerjarenplanning horen we in deze podcast meerdere treffende voorbeelden. Aan het slot van de bijna twee uur Magma hoor je een werk dat – zeldzaam in het oeuvre van Magma – niet door Christian Vander werd geschreven maar door de toenmalige bassist, Jannick Top; De Futura heet dat nummer. Met die compositie werd de muziek van Magma donkerder, somberder, helser. Hoe dat verder ging komt ter sprake in een volgend deel van deze Magma-serie in De Wissel.

Stormvogel in gesprek met Aad van Nieuwkerk.

Meer info over titels, album-info en dergelijke, volgt spoedig!

Vier ledematen, vier personages

Aad van Nieuwkerk — Mon, 16 Aug 2010 11:54:26 +0000

“Ik heb vier ledematen, en die zijn als ik speel vier verschillende personages”, zo luidt vrij vertaald een deel van het commentaar van slagwerker Tony Allen in het filmpje dat je hieronder kunt zien. Het filmpje werd gemaakt als promotiemateriaal voor een nieuw album. Allen wordt gezien als een van de grondleggers van alles wat Afrobeat wordt genoemd, maar ook buiten die scene wordt zijn meesterschap erkend: Brian Eno noemde hem ooit “misschien de grootste drummer die ooit geleefd heeft”. En als Eno het zegt…

Tony Allen was de drummer en muzikaal leider van de band van Fela Kuti tussen 1968 en 1979 – meer dan veertig jaar in het vak dus. Leuk filmpje is ook waar je ziet hoe Allen een verslaggever van The Guardian, Tim Jonze, leert hoe je moet drummen…

Valt niet mee om historisch beeldmateriaal te vinden. Tips welkom! Hieronder een paar langsflitsende fragmenten.

Let op de kleding en de brillen (als die van Sly Stone op Woodstock!), maar vergeet vooral niet de sociale, historische en politieke context tot je door te laten dringen. Er is een boel veranderd in de afgelopen veertig jaar.

The Flock

Aad van Nieuwkerk — Fri, 13 Aug 2010 15:43:25 +0000

Een tijdje geleden kwam de band waarmee violist Jerry Goodman beroemd is geworden, The Flock, ter sprake in twee verschillende radio-afleveringen van De Wissel. Goodman was al actief in de jaren ‘60, kreeg wereldwijd succes met deze band die tot de eerste generatie jazz-rock-crossover-bands behoorde, en speelde later met John McLaughlin in het Mahavishnu Orchestra. The Flock was te horen in De Wissel over de legendarische verzamel-LP Fill your head with rock, en in de aflevering over het nog legendarischer Holland Pop Festival in het Kralingse Bos, in 1970. Zat net wat te struinen op YouTube, kom ik dit aardige filmpje tegen.

Blijft tof. Andere favoriete Goodman-filmpjes?

Eno-lijstje

Aad van Nieuwkerk — Thu, 05 Aug 2010 07:21:13 +0000

Het online (pop)muziekmagazine FACT publiceerde een paar dagen geleden een blogpost van Kiran Sande met de tien “essential” albums van Brian Eno. Bij elk van de tien uitgekozen albums is een korte recensie geschreven, waarin de argumentatie voor de betreffende keuze te vinden zou moeten zijn. Natuurlijk is het – zo erkent de auteur – onmogelijk om het werk van een zo belangrijk componist, musicus, producer en wat je Eno verder voor etiketten kan opplakken, in tien albums samen te vatten. De lijst houdt hier dus niet op, aldus Sande, maar begint in elk geval met Another Green World, Discreet Music, Evening Star (met Robert Fripp), Before and after science, Music for airports, Possible Musics (met Jon Hassell), My life in the bush of ghosts (met David Byrne), On land, Apollo, en The Pearl (met Harold Budd). Voer voor discussie. De lijst is weliswaar niet af, maar er ligt verhoudingsgewijs wel veel nadruk op de ambient-achtige albums. Terecht?

Laat maar weten…

De Eno-uitzendingen in De Wissel zijn gemakkelijk terug te vinden (en grotendeels ook terug te horen) door hier te klikken.

De Wissel: Vreemde Klanken

Frank de Munnik — Sat, 31 Jul 2010 09:05:26 +0000

In zijn roman ‘De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet’ beschrijft David Mitchell de ontmoeting tussen Holland en Japan op het piepkleineeiland Deshima. In ‘1q84’ beschrijft Murakami een vervreemdende parallelwereld. Het vormde het uitgangspunt voor een vijftal soundscapes - een zoektocht naar vier bijzondere muzikale ontmoetingen tussen West en Oost. Nieuwsgierige oren? Dan luisteren, vanavond tussen 20.00 en 22.00u.

Hij is net terug van een weken durend verblijf aan zee. Terug in Parijs. Claude Debussy, compositeur, kijkt verbaasd omhoog, terwijl hij de ingang van de wereldtentoonstelling nadert – driehonderd meter hoog ijzer, het wonder van Eiffel. De Exposition Universelle 1889 in Parijs is een encyclopedie van het nieuwe en het ongekende en vooral: het ongehoorde. Een reis door de wereld in het hart van de Franse hoofdstad. Tientallen paviljoens met exotische dansen en golven geluiden: Café Égyptien, het Marokkaanse paviljoen, de immens populaire show van Buffalo Bill… Aan het einde van het terrein: de Galeries des Machines. ‘Stelt u zich een kolossale galerij voor, breder dan ooit vertoond, hoger dan het hoogste kerkschip, een galerij die opspuit uit de stralen van de bogen, een gebroken halve cirkel beschrijft als een exorbitant grote spitsboog waarvan de duizelingwekkende punten bijeenkomend onder de oneindige hemel van glazen ramen.’ De Galeries des Machines is een ijzeren kathedraal met een eredienst voor de machine: sirenes, fluiten, dynamos, transformatoren. Hoogtepunt is de demonstratie van de fonograaf door Thomas Alva Edison. Geluid, vastgelegd als met een oude zwart-wit camera. Klank gevangen in ruis en tikken. Claude Debussy loopt naar het Nederlandse paviljoen, waar een kampong is nagebouwd uit Java. Er klinkt gamelanmuziek. Schommelende bronzen gongen die eindeloos lijken te klinken. Geluid van schijnbare stilstand – ‘muziek van schijndood,’ schrijft Debussy. Het geluid sluimert door het paviljoen, als geblazen bellen. ‘Gamelan bevatte alle gradaties, zelfs een aantal die we niet meer weten tebenoemen’, schrijft hij enkele jaren later. De herinnering aan de gamelanmuziek hangt als een fijne schaduw over Debussy’s eigen muziek. In ‘Cloches à travers les feuilles’. Het geluid van klokken door bladeren; ‘van dorp naar dorp, door de bossen, in de stilte van de avond’. In ‘Et la lune descend sur le temple qui fut’ – muziek met penseelstreken naklank. Op de wereldtentoonstelling 1889 was een kamer even gevuld met stilte; het gemeubileerde privé-vertrek van ingenieur Eiffel, op de derde verdieping van zijn toren. Hier organiseerde Eiffel een besloten concert. Een tijdgenoot schrijft dat een jonge pianiste plaatsnam achter de vleugel, haar ogen sloot, haar handen net boven de ivoren toetsen. Zij wachtte even, voordat de klanken stroomden op deze hoogte, boven Parijs. Dit wachten in trage seconden, was ‘een moment van absolute stilte’.

Peking, 1711

Hij vertrok in 1701 naar China. De boot zette koers naar het Zuiden, Kaap de Goede Hoop, maar de wind en de grillige golven brachten de Italiaanse Jezuïet Teodorico Pedrini naar de andere kant, over de Atlantische Oceaan, naar Chili. Vandaar vertrok hij naar Lima en Acapulco. Jaren later vond hij een boot over de Stille Oceaan naar de Filippijnen. En weer verder; na stormen en schipbreuk, arriveerde hij in Peking. 5 Februari 1711. Diezelfde dag werd hij ontvangen door de Keizer van China: Kangxi. De Zoon van de Hemel had in bijna iedere kamer van de Verboden Stad een spinet of een clavecimbel. Hij hield van het doordringende zachte geluid, afkomstig uit het vreemde en verre Europa. Soms moesten de Europese musici mee naar het Zomerpaleis, Yuanmingyuan, naar De Ruimte van het Plezier van de Harmonie. Een hofambtenaar schrijft: ‘De Keizer verklaarde: vandaag mag er alleen gepraat, gelachen en gemusiceerd worden. Maar niet over droevige zaken.’ De hele dag klonk er muziek; ‘de Keizer had plezier in de muziek voor orgel en clavecimbel, daarna beval hij dat er Chinese melodieën klonken’. Vanachter een kamerscherm kringelde ‘In de schaduw van bloemen onder een stille maan’, door het vertrek. In de loop de jaren mengde de muzieken tot een vervreemdende arabesque; de houten traverso uit de Spiegelzaal van de Zonnekoning ruisde door de Jezuitenkerk in Peking en verluchtigde een Shemgnu jing (Ave Maria) of Sandixima (Gebed tot de Maagd). In 1710 verschenen de eerste composities voor katholiek, kerkelijk gebruik in het Chinees; Verzameling van het Authentieke Geluid van de Hemelse Muziek.

De rijke muziekbibliotheek van de Jezuïeten in Peking, vol muziek waar China en het oude Europa elkaar ontmoetten, werd in 1827 meegenomen naar een aantal kleine nederzettingen rond Shanghai. In 1945 verscheen een niet-volledige catalogus van deze muziek die al tientallen jaren niet meer klonk.

Shanghai, 1939

‘Hoe kan ik de speciale atmosfeer van deze buitengewone stad voor U zichtbaar maken? De vele geuren – van de wierook uit de tempels tot de karren met menselijke uitwerpselen die door de stad rijden. De ongelooflijke klanken en geluiden. Shanghai is een vervalsing, een tussengebied, en toch, God vergeef me, is ze de opwindendste stad ter wereld. Ze is als gif en wij zijn verslaafd aan haar liefde van wie we ons nooit kunnen bevrijden’. Uit een brief van Max Berger, Joods vluchteling, 1939. Shanghai kende 30.000 Joodse vluchtelingen. Met volgepakte oceaanstomers kwamen ze naar Klein Wenen in Shanghai. De metropool in het Oosten van China, was in de jaren dertig van de vorige eeuw de meest kosmopolitische stad ter wereld. In het Franse gedeelte klonk soms een piano. Verwaaide klanken Debussy, een reverie van vroeger. In The English Settlement, met de statige huizen en gazons klonken ballroom of opera door het geruis en getik uit de grammofoons. In de ontelbare kamers rond het centrum, een bijenkorf waar een miljoen Chinese vluchtelingen woonden, klonk ‘De maan over de fontein’, gespeeld op een droevig strijkinstrument. In het centrum, met de grote boulevard aan de Huangu Rivier, reden auto’s, trams en riksjas langs de handelshuizen en casino’s. Hier kwam alles samen – ’s avonds klonk er jazz, gespeeld door Filipino’s, Engelsen en Amerikanen, gezongen door Chinese diva’s als Zhou Xuan en Grace Chang. In Cafe Palm-Garden klonk de muziek van herinnering: ‘Khsidishe nigunim’ of ‘Rozhinkes mit mandlen’. Muziek door Joodse musici, die ’s avonds bijverdienden in de jazz-orkesten. Een wereld die voorgoed zou verdwijnen.

Tokio, 1998

Narita International Airport, Tokio, Japan. Vandaar met de trein en metro naar Shibuya Station. Als pulserende elektriciteit lopen de duizenden mensen in en uit het station. Een duizelingwekkende hoeveelheid neon met Japanse karakters, golven lichten en gigantische TV-schermen.

Zoemende electrische deuren, sissende autoremmen, het gemurmel van ontelbare voetstappen. In deze wijk, Shibuya, ontstond in de jaren’90 de nieuwste Japanse popmuziek. Hypereclectisch, alles gesampled tot een glimmend klinkende kunststof. Hoogtepunten zijn Keigo Oyamada (‘Cornelius’) en Pizzicato Five. Een bizarre stroom bossa nova, jaren’60 soundtracks, minimal en machinegeluiden – een uitzinnig klinkende kermis.

Aan het andere uiterste: de stille muziek van Toru Takemitsu. Deze Japanse componist, een groot liefhebber van Debussy, schreef een cyclus ‘over’ de regen. Muziek als de eindeloze transformatie van water. Muziek waar geluid en stilte gelijkwaardig zijn. Regen, rivier, zee. ‘Rain Tree Sketch’. De ‘regen die de grond niet raakt’; dikker dan mist, lichter dan druppels. Het water blijft soms achter op de bladeren en valt ruisend omlaag als de wind langs de bomen strijkt.

In de Kenchoji Tempel in Kamakura, hangt onder een dak van riet, een Bonsho, een enorme bronzen klok uit 1255. Het geluid lijkt nog te klinken, lang nadat het verdwenen is. Iets verderop is de zee. Hier maakte Hokusai zijn beroemde houtdruk ‘De Grote Golf van Kanagawa’. In een brief aan zijn uitgever vraagt Debussy of deze houtdruk de omslag kan sieren van La Mer, De Zee. Op de dag,15 oktober 1905, dat La Mer haar premiere beleeft in Parijs, regent het zacht.

PLAYLIST

soundscape I – Tokio, 1998

Micro Disney World Tour

Cornelius

3’38’’

Matador Ole 300-2

Trioon I-01

Alva Noto & Sakamoto

5’09’’

Raster Noton RN50

T.T.T. Turntable Tennis

Takako Minekawa

2’06’’

Universal Polygram 5476

Toner

Cornelius

1’33’’

WEA 5046664672

Pure Jam

Yellow Magic Orchestra

Barakan & Takahashi

4’30’’

Sony Music Distribution 5134502

Yuki Ga Fureba (I Wish It Would Snow)

Sachiko Kanenobu

4’00’’

Chapter Music CH54

soundscape II – Parijs, 1889

14’53’’

Images, Livre II Cloches A Travers Les Feuilles

Claude Debussy

Alain Planes

4’25’’

Harmonia Mundi HMC901893

Images, Livre II Et la lune descendsur le temple qui fut

Claude Debussy

Pascal Roge

6’32’’

Onyx 4028

In de montage oa de stem van Apollinaire (opname: 1913), Dhenggung Turulare (gamelan), Journal de Tokyo (Yuko Nexus6) en Banished Orin (filmmuziek Toru Takemitsu)

Soundscape III – Shanghai, 1939

Soul Ying Dreams

2’58’’

Geen BUMA; download 78-toerenplaat, Shanghai jaren’30

After The Rain

Duke Pearson

4’44’’

Blue Note 90834

Night in Shanghai

Zhou Xuan

2’53’’

Geen BUMA; download 78-toerenplaat, Shanghai jaren’30

In de montage oa Spring en Mirror door gitarist Taku Sugimoto, en materiaal van de CD Metropolis Shanghai, Showboat to China, verschenen op het label Winter & Winter.

Soundscape IV – Peking, 1711

3ième Divertissement chinois: Tao tchun lai

Joseph Maria Amiot

Hager Hanana, cello (XVIII-21, Musique des Lumieres)

3’44’’

Astree E8609

Equilibre intérieur

Anoniem

XVIII-21 Musique des Lumieres & Peking Koor van de Beitang

3’36’’

K617 155

Premier Divertissement chinois: Tsien foung yun

Joseph Maria Amiot

Jean-Christoph Frisch, traverso (XVIII-21, Musique des Lumieres)

3’44’’

Astree E8609

4’10’’

Voor de montage oa From Me Flows What You Call Time (Toru Takemitsu)

Soundscape V – Tokio, 1998 (II)

Machine’s Dream

Nobukazu Takemura

1’49’’

Thrill Jockey Records 118

Bird Watching At Inner Forest

Cornelius

4’23’’

Matador Ole 332-2

Trioon II-01

Alva Noto & Sakamoto

8’03’’

Raster Noton RN50

Mic Check

Cornelius

3’08’’

Matador Ole 300-2

Happy Ending

Pizzicato Five

Fukutomi, Konishi & Yukihiro

4’56’’

Sony Music Distribution 50898

Pleiades Dances nr.III

Pascal Roge, piano

Takashi Yoshimatsu

1’11’’

Octavia Records Japan OVCT-00052

David Mitchell over het geluid van de rijzende zon

Frank de Munnik — Mon, 19 Jul 2010 07:41:36 +0000

Auteur David Mitchell woonde 8 jaar in Japan. Tijdens zijn recente bezoek aan Nederland, sprak ik hem kort over het ‘geluid van Japan’ en de schoonheid van Duke Pearson’s After The Rain. Mitchell’s boeken als DroomNummerNegen en De geestverwantschap vormden de aanleiding om De Wissel van 31 juli te maken.

‘Hoe klinkt Japan?’ Hij kijkt mij lachend aan. David Mitchell. Veelgeprezen auteur die met zijn laatste boek ‘De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet’ de bevreemdende zeventiende eeuwse ontmoeting beschrijft tussen Holland en Japan op het kleine eiland Deshima. Een ontmoeting tussen trage psalmen en het vederlichte geluid van een bamboefluit. Mitchell woonde acht jaar in Japan. ‘Hoe klinkt Japan?’

‘De auto’s – het sissen van remmen. De electrische deuren, ontelbaar veel, die altijd open en dicht gaan. Het gezoem van neon, en het geluid van de trailers zichtbaar op de enorme plasma-schermen. Somsdrie, vier films tegelijk inclusief geluid. Het geluid van duizenden voetgangers. Bij de stoplichten klinkt voor de blinden een herkenningsmuziek, wanneer stoppen, wanneer oversteken. Twee oude volksliedjes, maar dan in een jaren ’80-synthesizer-versie. En al dat geluid kaatst tussen de gebouwen.’

‘Het mooiste geluid in Japan vond ik dat van de regen. In de maand juli, het regenseizoen, kan het soms twee, drie dagen onafgebroken regenen. Een grijze sluier van ruis, van miljoenen druppels. Een andere regen is de ‘regen die nimmer de grond raakt’. De lucht is doordrenkt van stuifwater, dikker dan mist, lichter dan regen. Het water bedekt de bladeren van de bomen. Soms zag ik dat een plotse windvlaag het water deel vallen. Uit het niets, opeens een regen uit een boom.’

‘Het geluid van kraaien. Ik herinner me deze vogels en hun gekras, het leken er zoveel te zijn. En aan de randen van de steden, in uitgestrekte niemandslanden klinken kikkers. Als regen vanuit de grond, een zwerm van geluid dat soms plotseling ophoudt. Stilte. En dan beginnen ze weer. Sommigen hebben dit geluid op een mobieltje.’

In het hoofdstuk Tokio uit Mitchell’s debuutroman De geestverwantschap benoemt de hoofdpersoon, werkzaam in een jazzwinkel vol zeldzame platen, situaties en sferen met titels van jazznummers. Als een jonge vrouw zijn winkel inloopt; ‘Maar ken je After the Rain van Duke Pearson, nou, zo mooi en zuiver was ze.’ Het is ’slow and blue-jazz’, zo ongelooflijk mooi. ‘Water-jazz, like a floating conversation with God’. Ik zet de Ipod op van David Mitchell. Terwijl hij mij verwachtingsvol aankijkt, luister ik naar After The Rain. Enkele weemoedige piano-akkoorden en dan de saxofoon die en verhaal vertelt van vroeger en ver weg’.

Magma

Aad van Nieuwkerk — Wed, 07 Jul 2010 09:03:24 +0000

Legendarische band uit Frankrijk, opgericht in 1968 door slagwerker, zanger, visionair en taalvernieuwer Christian Vander, zoon van een jazzpianist en een Grande Dame du Jazz – John Coltrane en Chet Baker waren er kind aan huis. Magma behoort tot de groepen die in het begin van de jaren ‘70 met een energierijke mix van jazz-, rock- en psychedelische elementen de popwereld op zijn kop zetten. Muziek die veel verder ging dan zo maar liedjes, maar die ook ontworsteld was aan het keurslijf van keurig luisteren en die tegelijk veel bruter, fysieker, zweteriger was dan de intellectuele avant-garde tot dan toe. Magma-kenner Stormvogel vertelt over de eerste jaren van de band, over de invloeden vanuit jazz en klassiek, en over de drijfveren van de bedenker van de planeet Kobaïa, waar Kobaïaans wordt gesproken en waar de hele dag uit alle speakers Magma klinkt… NB: dat de invloed van Magma niet aan het eigen werk van Stormvogel is voorbijgegaan, kun je met eigen oren checken op deze blogpostings en opnamen van bands waarin hij speelt.

Magma intro & muziekkeuze: Stormvogel

Hieronder nog een paar leuke joetjoepjes…

Heftige crossover

Aad van Nieuwkerk — Mon, 05 Jul 2010 11:36:14 +0000

We pakken de draad van de crossovers weer eens op, na een paar Wissels in die richting vorig jaar. Alles is toeval, zeggen ze wel eens, alleen we zien verbanden tussen verschijnselen die het doen lijken alsof de werkelijkheid zich iets aan de logica gelegen laat liggen. Op het Robodock-festival, in september aanstaande in Amsterdam, komt de uit Marseille afkomstige vocale groep Lo Cor De La Plana optreden. Lo Cor De La Plana zingt in het Occitaans, en gebruikt behalve de stem alleen eenvoudige percussie-instrumenten (en body-percussion). Toen ik dat bij toeval ontdekte sloeg ik aan het surfen op het web, en als je dan bijvoorbeeld via Last.FM meer info zoekt, dan vind je als “verwante” bands onder meer de ook uit Frankrijk afkomstige Familha Artús. Volgt u de gids? Hieronder een filmje van Lo Cor De La Plana, gemaakt tijdens het Celtic Connections-festival van 2009:

Familha Artus, ook Frans, ook vocaal (maar niet alleen), ook regionaal (weliswaar niet Occitan maar Gascogne). Het is folklore (als het gebruik van een draailier daar op mag wijzen) maar ook rock (als het coveren van Highway to hell van AC/DC daarvoor een indicatie is). Volgens hun MySpace-site maakt de band radicale muziek, gegroeid uit de eigen wortels, uit de eigen “stam”. En “Product of an experimentation process, it stands as the musical application of a search for identity, the product from the union between a music anchored in Gascogne’s tradition and a more actual form of musical… indie rock, rock in opposition, electroacoustique”, aldus dezelfde website. Luister maar eens. Het is een mooi, pittig regionaal product, als een specifieke wijn of een eigenzinnig kaasje, maar met internationale invloeden uit de hedendaagse popcultuur. Heftig!

Something Cool – USA 60’s

Frank de Munnik — Sat, 03 Jul 2010 09:32:50 +0000

De Wissel reist wat af dit seizoen. Zaterdag naar hartje Manhattan, begin jaren ‘60, met prettige uitstapjes trouwens naar Los Angeles en San Francisco. Twee uur een imaginaire soundtrack bij een serie als Mad Men, of films als Revolutionary Road en A Single Man.

Prachtige, gestileerde Brill Building-pop, souljazz, Julie London, Frank Sinatra, de vroege Motown, jingles en commercials.

Terugluisteren: klik hier!

Zet de cocktails maar koud!

PLAYLIST

[part I]

1.
titel: Big New York
uitv: Chuck Jackson
titel-CD: In The Naked City
comp: Ed Townsend
lengte: 2’59’’
BUMA: CDKEND299
(1963, b-kant van What You Gonna’ Say)
reclamespotje Kennedy, 1960

2.
I Can’t Help It, I Gotta Dance
LaBrenda Ben
Complete Motown Singles, vol.3: 1963
George Fowler
2’51’’
Motown 9884569
(1963, b-kant van Just Be Yourself)

3.
Tossin’ And Turnin’
Bobby Lewis with Joe Rene Orchestra
Sweet Soul Music 1961
Ritchie Adams & Malou Rene
2’21’’
Bear Family BCD16867as
(1961, a-kant op Beltone 1002)
verschillende commercials, begin jaren ‘60

4.
Nuther’n Like Thuther’n
Willis Jackson
Hip Walk: Jazz Undercurrents in 60s New York
Willis Jackson & Joe Hadrick
7’31’’
BGP CDBGP143
(1963, track oorspronkelijk afkomstig van Willis Jackson ‘More Gravy’ Prestige 7317)

5.
Have Fun
Anne Cole
The Birth of Soul, vol.1
F McRae & F Moor
2’56’’
Kent CDKEND123
(1962, a-kant single)

6.
Pig Knuckles
The Morrocco Muzik Makers
Complete Motown Singles, vol.3: 1963
Earl McDaniel-William ‘Mickey’ Stevenson
2’53’’
Motown 9884569
(1963, b-kant van Back To School Again)

[Part II]

1.
Lonely Town
Frank Sinatra
Where Are You?
Leonard Bernstein, Betty Comden, Adolph Green
4’12’’
Capitol 4969852
(1957)

2.
Our Winter Love
Bill Pursell
The Golden Age Of American Popular Music: Hits With Strings And Things
Johnny Cowell
2’26’’
ACE CDCHD1210
(1963)
reclame Chevrolet

3.
Something Cool
Julie London
Around Midnight
Bill Barnes
4’38’’
Liberty 8545422
(1960)

4.
Exodus
Eddie Harris
The Golden Age Of American Popular Music: The Jazz Hits
Ernest Gold
2’00’’
ACE CDCHD1188
(1961)
fragment toespraak Kennedy

5.
Fly Me To The Moon
Nat King Cole & George Shearing
Nat King Cole Sings, George Shearing Plays
Bart Howard
3’31’’
Capitol Jazz 5252502
(1961)
bericht overlijden Marilyn Monroe

6.
Just Friends
Frank Sinatra
No One Cares
John Klenner & Samuel M. Lewis
3’40’’
Capitol Jazz 4969982
(1959)

[part III]

1.
Up On The Roof
The Drifters
Honey and Wine: Another Goffin and King Song Collection
Goffin & King
2’38’’
ACE CDCHD1216
(1962)

2.
A Day Or Two
Garrett Saunders
The Arock & Sylvia Records Soul Story
Ron Miller & Leo Porter
2’58’’
Kent CDKEND 212
(1962)

3.
Point Of No Return
Gene McDaniels
Honey and Wine: Another Goffin and King Song Collection
Goffin & King
2’17’’
ACE CDCHD1216
(1962)

4.
Wonderful Summer
Robin Ward
Early Girls, vol.1: Popsicles & Icicles
2’30’’
Ace CDCHD608
(1963)

5.
I Didn’t Have Any Summer Romance
Carole King
The Dimension Girls
Goffin & King
2’48’’
Dimension D1004
(1962, b-kant single School Bells Are Ringing)

6.
Baubles, Bangles and Beads
The Kirby Stone Four
The Golden Age Of American Popular Music vol.2
Robert Wright & George Forrest
2’14’’
ACE CDCHD1191
(1958)

7.
Where Have You Been
Arthur Alexander
Glitter and Gold: Words and Music by Mann & Weil
Barry Mann & Cynthia Weil
2’42’’
ACE CDCHD1212
(1962)

8.
On Broadway
The Cookies (produktie: Gerry Goffin)
In The Naked City
Mann & Weil
2’00’’
Kent CDKEND299
(1963)

9.
Halfway To Paradise
Tony Orlando
Tribute To Goffin & King
Goffin & King
2’37’’
ACE CDCHD1170
(1961)

//////////////////

1.
Anatomy of A Murder (single version)
Duke Ellington
Anatomy Of A Murder
Duke Ellington
2’44’’
Columbia CK 65569
(1959)

2.
Night People
June Christy
Ballads for Night People
Fran Landes & Thomas J. Wolf jr.
3’20’’
Capitol
(1959)
fragmenten uit soundtrack Psycho (Hitchcock)

////////////////

[Part IV]

1.
I Don’t Love You No More
Jimmy Norman
Birth of Soul, vol.4
HB Barnum
2’30’’
Kent CDKEND275
(1962)

2.
Bossa Nova Baby
Tippie & The Clovers
Birth of Soul, vol.4
Leiber & Stoller
2’03’’
Kent CDKEND275
(1962)

3.
Ping Pong
Art Blakey & The Jazz Messengers
Hip Walk: Jazz Undercurrents in 60s New York
Wayne Shorter
8’10’’
BGP CDBGP143
(1963, track oorspronkelijk afkomstig van Ugetsu, Art Blakey, Riverside 9463)

4.
The Telephone Game
Claudine Clark
Birth of Soul, vol.1
2’51’’
Kent CDKEND123
(1962)
eerste bericht over moord Kennedy (in een TV-uitzending)

5.
The Tragedy of Kennedy
The Southern Bell Singers
Kennedy’s Blues (African-American Blues And Gospel Songs on JFK)
onbekend
2’30’’
AGRAM Blues abcd2019
(1963)

Stamping Ground in Kralingen

Aad van Nieuwkerk — Sat, 05 Jun 2010 00:17:48 +0000

Deze maand is het veertig jaar geleden: het Holland Pop Festival in het Kralingse Bos in Rotterdam. Met een line-up om van te watertanden (van Pink Floyd via Soft Machine en Country Joe & the Fish tot Canned Heat, It’s A Beautiful Day, Supersister, Ekseption, CCC Inc., Q65, Fotheringay, Caravan, Mungo Jerry, en nog zo wat van die namen die nog steeds nagalmen in het collectief onderbewuste van muziekminnend Nederland). Ik bezocht de plek des festivals met twee heren die toendertijd, 17 en 19 jaar oud, als bezoekers aanwezig waren: Henk Weltevreden (auteur) en Wim Kerkhof (muzikant, van The Amazing Stroopwafels). Over het ontstaan van het festival schreef ik van de week al op dit blog – en als je daar meer over wilt weten is het de moeite om zondagavond naar Radio 1 te luisteren (er is een preview te vinden op deze site, en anders is het programma natuurlijk via de Holland Doc-website terug te horen.

Behalve Henk en Wim sprak ik ook nog kort met Richard Sinclair, toendertijd een van de optredende artiesten (van Caravan).

Hieronder de playlist en nog een paar video’s.

De film Stamping Ground – die gemaakt zou worden door George Sluizer, ongelukkigerwijs dankzij ruzie tussen de producenten van het project afgehaald, anders was het zeker een andere film geworden – is in delen opgeknipt op YouTube te zien (maar niet embeddable, dus om te kijken moet je effe klikken).

En nu meteen luisteren kan natuurlijk ook: De Wissel van 5 juni 2010

Speellijst:

1. CD Fotheringay (Fledg’ling FLED 3044)
Cousins: Two Weeks Last Summer
Fotheringay
4′28″

2. CD Legend of a mind (Decca 5857832)
East of Eden: Nymphenburger
East of Eden
6′12″

3. CD Dinosaur Swamps (BGOCD552)
The Flock: Big Bird
The Flock
5′50″

4. CD Simply the best of Mungo Jerry
Ray Dorset: In the summertime
Mungo Jerry
3′42″

5. CD Beggar Julia’s Time Trip (Universal 981 492-2)
Rick van der Linden/Michel van Dijk: Space II + Pop Giant
Ekseption
0′25″ + 3′54″

6. CD C.C.C. For Ever (Lost & Found 564 450-2)
vBeusekom, Jansz, Belinfante, Schreurs, Kloos, Rammers: The Visitor
CCC Inc.
3′34″

7. CD Live at the Fillmore (Columbia COL 495080-2)
Clark, McGuin, Crosby: Eight miles high
McGuin, Hillman: So You Want To Be A Rock ‘N’ Roll Srat
The Byrds
3′00″ + 2′36″

8. CD Handle with care (BGO CD 12)
Willie Dixon: Bring it on home
Canned Heat
6′18″

9. CD Love is the song we sing (Rhino 8122 79983)
It’s a Beautiful Day: White Bird
It’s a Beautiful Day
6′11″

10. CD Music in a doll’s house (SEECD100)
Family: Old songs for new songs
Family
4′18″

11. CD Legend of a mind (Decca 5857832)
Coughlan, Hastings, Sinclair, Sinclair: Hello, Hello
Caravan
3′12″

12. CD Oceans of Bliss (Island 02498 06926)
Quintessence: Giants
Quintessence
4′37″

13. CD Electric Music for the mind and body (Vanguard CA 835)
Joe McDonald & Joyful Wisdom: The Masked Marauder
Country Joe & The Fish
3′10″

14. CD Hard voor weinig (QKV200)
The Amazing Stroopwafels: De Haren Zestig
The Amazing Stroopwafels
3′53″

15. CD Fotheringay (Fledg’ling FLED 3044)
Cousins: Nothing More
Fotheringay
4′38″

16. CD Live at the Fillmore (Columbia C2K 64820)
Santana: Jingo
Santana
4′38″

17. CD Breda Reactor (Voiceprint 345CD)
Ratledge: Esther’s Nose Job + Out-Bloody-Rageous
Soft Machine
7′30″

18. CD Ummagumma (EMI 8312132)
Roger Waters: Set the controls for the heart of the sun
Pink Floyd
9′12″